Tahan Sitaram ka charan tal ma shir pani dhari.
Ayodhyai laijanchhu bhani kana thulo mansuba gari.
Bharat binti garchhan kina Raghupate! aaja ban ma.
Hajur le praya ko makan ati taap hunchha man ma.
Khwamit hajur ko ma ta daas po hoon.
Yo rajya garna kana yogya ko hoon.
Yo gaadi ta yaahi hajur ko ho.
Maile ta sewa gari basna po ho.
Chhora hunan yagya bahut garinan.
Sampurna lok ko pani taap harinan.
Tab po ti chhora sita rajya chhadi.
Jaanu asal ho ta chhadaichha jhaadi.
Wela ta yo hoina jaan ban ma.
Mera ta yai nishchaya hunchha man ma.
Jaaun ghare ki sadhai jaawas.
Meri yi maata sita ris naawas.
कविताहरु - पृष्ठ ३८
लेखकहरू
सायद समुन्द्र हो जीवन
अनि म किनार - !
सायद समुन्द्र हो जीवन
अनि तिमी छाल - !
सायद समुन्द्र हो प्रेम
अनि म प्रेमीका
सायद छाल हो प्रेम
अनि तिमी साधीका
किनार र छाल हामी
क्षणिक नाता यो
किनार र छाल हामी
विछोड नै विछोड यो
विह्वल छु म
तिम्रो प्रतिक्षामा सधै
अघीर छु यो
तिम्रो मिलनमा सधै
छाल हौ तिमीलाई
फर्कनु पर्ने बाध्यता
किनार हुँ म
प्रतिक्षा गर्नु पर्ने विवशता
Suna he saathi ! Chhappar bhitra koili boleki
Basanta ritu paaechha kyaare hridaya kholeki
Dekhinchha naulo banako drishya dhapakka phuleko
Suninchha naulaa madhuro dhwani hridaya khuleko
Yatikaa din chhipera basi kun phool paatamaa ?
Aaja tyo, boli sangeet gholi juneli raatamaa
Maandachhe malai bhandachhe 'Ko ho !' mohani phijaari
Yo basantamaa khelaun na raajaa manako juhaari'
Shabdale 'Ko ho' nachine jasto gardachha malai
Bhaawanaa khelne tyo hridayile chindachha malai
Dhamilo pardaa chyaatera herchhe ujyaalo chhapparamaa
Sunaulaa saari tyo phoolbaari reshame chahuramaa
Raataki raani koili naani jhiktachhe taranga
Tyo boli suni manamaa guni man hunchha bharanga
Piunchhe masti herdachhe masti haangaako koili
Lagaai tak taangeko jhool basanta juneli
Raatako maankhaa khulechha saathi ! Laagechha basanta
Yo bana bhitra ma pani daakchhu bhaawanaa ananta .
Ba, paathashaala jaanna ma
Itihaas padhaainchha tyahaa mareka din haru ko
Khiyaa laageka kal kaa purjaa haru jastai
Ganit kaa sutra haru pani sahrai puraanaa bhaisake
Rahar chhaina malaai baanchidine
Kewal itihaas paanaa haru maa,
Maile ta baachnuparchha aaune din haru maa
Itihaas ko gati laai uchhinera
Itihaas bhanda badhi aru kehi bhayera
Tyasaile ba, paathashaala jaanna ma
Itihaas padhaainchha tyahaa mareka din haru ko
साथमा लक्ष्मणजी थिया प्रभुजि थ्यैं कुन् हो ठूलो विष् भनी ।
सोध्या लक्ष्मणले र सब्कहनु भो विस्तार् प्रभूले पनी ।।
व्रम्हास्वै विष हो भनी नृगजिको विस्तार् सुन्याथ्या जतै ।
बुझ्यो चित्त र फेरि लक्ष्मणजिले क्यै सोच्नालाग्या तसै ।।१२१।।
हे नाथ ! ज्ञान स्वरुप देहहरुका आत्मा अधीन् भै पनी ।
भूमार् हर्नुभयो अनेक तरहका यस् आकृतीका बनी ।।
लीला हो यित आत्मरुपि भगवान् भक्तै फकत जान्दछन् ।
यी लीला दया निमित्त हुन गो यस्तो पनी मान्दछन् ।।१२२।।
यस्ता मालिक ज्ञानि पाउ तलामा ख्वामित ! पर्याको म छू ।
संसाररुपी गंभीर् समुद्र सहजै कुन् पाउले तर्दछू ।।
सोही युक्ति बताइबक्सनुहवस् जुन पाठले यो तरी ।
पुग्न्याछू पछि घाममा सहजमा आनन्दको भोग् गरी ।।१२३।।
लक्ष्मणका यि वचन सुनेर रघुनाथ् मूखै हँसीलो गरी ।
आफ्ना भक्त ति भाइ लक्ष्मणजिका सम्पूर्ण सन्ताप हरी ।।
तत्व`-ज्ञान पनी तहीं दिनुभयो जुन्लाइ वेद्ले पनी ।
भन्छन् लोक्हरुलाइ तर्न सजिलो साँघू छ येही भनी ।।१२४।।
Yaatri –
U
Bhi
nchhu
.
Kudera
.
.
.
.
Buddhisamma bhitra-baahira
Kati puginan-chhu-le nitya shilaakhanda ubhinchha
Ma
Yauta lahar haat uthera sagar nachhoi paat khasdachha
Seemaaheen neelimaa laharale uphrera
आह ! थाकेको छु!
हत्केलभरिको रेखामा
खडा गरी घेरैबाट युद्धविराम रेखाहरू
अब, किनभने युद्धहरू पनि बिसाउने मन गर्छन्, मसित
म, केही बेर ......आराम.....गर्दछु!
भो, उचाल्न सक्तैनन् जिजीविषा
एक कप चियामा !
यी हातहरू !
यत्ति ध्यान देऊ......
मान्छे–मान्छेमा बार हालेर
उठन नपाउन् ती रेखामाथि बर्लिनका पर्खाल !
आहा ! थाकेको छु!
म केही बेर बिसाउन चाहन्छु
कुइनाले थिची वर्तमानलाई टेबलमाथि,
विगत बाँधेर परेलाले आँखामा
Jhang Jhang Jhang
Jhang Jhang Jhang
Baandhera jantar le
Lambaai, chaudaai ra uchaai raat ko,
Rekhi haalera beejaakshar haru ko, waripari aayatan jindagi ko,
Boodho rukh ko jhollieko loti bhari paakha ma
Haami jo chhaun Eucalyptus ka jhyaang haru
Naachaun-naachaun....... akaal ra baila haru ka biruddha !
Shunya ochhyaayera khaat maathi....
Phila haru ma nidra chepera jo bismrit chhaun.,
Naachaun-naachaun......anastitwa ka biruddha !
Khandahar khanera kshayagrasta hastihaad ma
Bhaanchchieka choukon ma, maata ka khapata ma
Jhari ko ek din thiyo,
Rupaila kinare bidhyut sitare reshmi
Badal ko ghumto haali
Prithvi dhuru dhuru roi raheki thiina,
Jagabandhu Surya le tyo dekhe.
Ani unle aafnaa komal kar le susta ughaari tyo ghumto
Chiyaaye.
Sandhai ki sutkeri Prithvi kaa
Gadhekaa kanchat baseko gaalaa khokraa kokhaa saaraa maa
Ashru saagar mahaasaagar bhari bhari bhai urli rahekaa,
Aankhaa-sajal khaaldaa bata ashru nadi haru bahi rahekaa,
Susti baayu kaa haat khuttaa pani jala kan le sab bhiji rahekaa,
Jangali kapaal, chattaan-mastak, jhamke parelaa butaa buti,
Sharir bhara kaa trina-romakup samet aansu le nithrukka bhaekaa,
Shaila shikhar nidhaar maa
Astaachal bata hidne bela hijo beluki pakha maatrai
Aafu le laaidieko jhalkane sindur rankaa
Tikaa suddhaa mettirahekaa.
प्रलङ्कर शङ्कर–शिरको धूमिल जटाको उच्छाल,
प्रलयको छ पताका मेरो उडान, पागल उत्ताल,
मुस्कन्छु झलझल भीषण निजी शोभाले प्रसन्न नारी,
सगर सागर सोहोरी सन्कें, भँवरी परेर भारी
उग्रलाई अभिसारी,
गाउँदछु, पागल वेदना हाँसी, फोहोर हावाको बेताल !
विषमको खाडी जन्मस्थल मेरो, रोएर जन्मेथें हूँ, हूँ,
ध्वंसिनी दूत्तिका विधिको बनें, दर्दको आत्मा के कहूँ,
पखेरु नागलाई कोर्रा दी हाँक्नु विकास–आकाश–पथ,
क्रोधको दिव्य सुषमा मेरो, वेगको आत्मा नै रथ ।
रोएकी सृष्टिकी रु हूँ
नाश र निर्माण चक्रका मेरा बाफका उठ्दछन् धूलि,
नागिनी झिल्का झिल्केर ठुँग्छन् निशाका उरमा, दी शूली ।
चीत्कारी उठ्छ अँध्यारो बाक्लो, प्रलय चाख्दछ एकबार,
अन्त र आदि, शून्य र सृष्टि,
लुका र मारी खेल्दछन्, क्षण–क्षण झल्केर, निभेर संसार
नृसिंह–भ्रुकी खुम्चाझैं वाष्पिल गरादार घनकी घारी ।
जसको नाच तूफान वर्षा, त्यही हो मेरो खेलको बारी ।
